Wednesday, February 19, 2014
ජීවිතය නිසා...........[කෙටිකතාවකි]
ඔරුවේ අවර උඩ වසා සිටි රෑනකාවෙකු වැව් දියට සමාන්තරව පියඹා ගොස් ඉහලට නැගුනේ ගුවන් යානයක් ගුවන් ගත කරන්නාක් මෙනි. බන්දු ඇනියට අතගසා වියලෙන් අල්ලා ඔරුව වතුරට තල්ලු කළේ බණ්ඩාරගේ ද සහය අතිවය.
"මොකද බන්දු දාහට අරන් සීයට දුන්නා වගෙ "
බණ්ඩාර උපහාසාත්මකව කීවද එහි යම් බැරෑරුම් ගතියක් නොතිබුණාම් නොවේ. ජීවිතේ මහමෙරක් බර කරට අරන් තිබුණු බන්දුට ඊට එකතු වූ වැලි කැටයක බර පවා දනුනේ දුක විතරක් එකතු වෙච්ච හදවතේ සියුම්ම කුටීරයටය.
"නෑ බන් බණ්ඩාරේ........අප්පච්චිගෙ දානේ අනිද්දා.......හෙට පෝය"
Tuesday, February 18, 2014
සිරිමලී උඹ
"අනේ සිරිමලී උඹහිරි හීතලේ නැගිටලා....
ගත්තු දැලි වලන් ටික
ඉවර නැද්දෝ හෝදලා....
උඹේ වයසේ පොඩි එවුන්
ගියේ ඉස්කෝලෙ පේවෙලා...
....උඹ දවල් එහෙ ගිහින් -
පොඩි හාමුගේ බත් එක දියන්...
දවසක් දා උඹ ගිහින්
බිත්ති කන්දේ එල්ලිලා...
ඉන්නකොට අවේ ඒ
ධර්මසිරි ගුරුතුමා...
උගන්නන්නේ බුද්ධ ධරුමේ
උපාධිය ගත්තේ ඒ තුමා,..
කැළණියේ විස්ස විද්දියාලේ.......
සෝපාක කතාවට - සවන් දුන් උඹට
ගැසූ පහරේ සැරට
බිත්ති කන්දත් පුපුරලා........
රෑට දන්කුඩ හූරලා කෑවනන්
බලාපන් සිරිමලී - හඳත් යට ලීය උඩ...
Thursday, February 13, 2014
පොළොන්නරුවේ පොඩි විජේ ඝාතනය: පුතා පල් හොරෙක් නම් එයාගේ මරණෙට ලොකු සෙනඟක් එයිද? - පොඩි විජේගේ අම්මා පුංචිමැණිකා අසයි
Polonnaruwe Podi Wije
මුළු
මහත් පුලතිසි පුරවරයම ත්රාසයෙන් හා භීතියෙන් මුසපත් කළ පොළොන්නරුවේ පොඩි
විජේ රට පුරාම ප්රසිද්ධ චරිතයකි. දර කැඩීමෙන් හා කුකුළන් ඇති කිරීමෙන්
ජීවිකාව ඇරඹූ පොඩි විජේ දාමරිකයකු වූයේ සමාජයේ වරදින් බව ඔහුගේ නෑසියෝ
කියති. එහෙත් හෙතෙම මං කොල්ලකෑම් ගණනාවක් හා මිනී මැරුම් පහක් සිදුකර ඇති
බව පොලිසිය කියයි. විජේ ගේ වෘත්තාන්තය වසර තිස් එකක් තිස්සේ මාධ්ය වාර්තා
කළේ වැරදි ආකාරයට බවත්, ඔහුගේ නමින් හැදුණු චිත්රපටය ද වැරදි සහගත බවත්
ලියැවුණු ගීතවල ද දොස් ඇති බවත් ඒ නෑසියෝම අපට කියති. මේ ඔවුන් ගේ අද දවසේ
කතාවයි.
මාතලන් උන්නෙහේට පින්ය
බොගයක් දැමීමට ලොකු එකෙන්ම හිතාගෙනා කොම්පීතරේ ගාවට ආවට මෙලෝදෙයක් මන්දන්නේ නැත. ගොයිතැන් කොරන මට මොන බොග්දැයි කුඩා අන්ත්රයේ සිට කොලබොකුවටම තේරුනත් මාතලන් අයියලාගේ එව්වා දකිද්දී කිතිකැවෙන ගතියක් ආවය.. උන්නැහේ කොටා තිබු පිලියෙලටම මාත් වැඩේ කොරාගෙන කොරාගෙන ගියාය. මේකේද පට්ටම ලලයක් ඇත වැඩ කරයෝ මේවාට හිනාවෙන්නේ නැත උන්නැහේලා මෙව්වාට හෙලුප් දෙනුවාය. ඒත් සම හරක් උම්බැ කියන්නත් බැරි නැත.පොඩිවිජේට වෙඩි වදින්නේ නැත ඒත් පොල්ලෙන් ගහනවා උහුලන්නට බැරිය.. මාතලන් උන්නෙහේට පින්ය
රොටවැව බස් එකේ මං දැක්කා
සහරා කතරට හිරැ කිරණ වැටී
පරාවර්ථනයක්........
කිදා බැස්මට එරෙහි වූ
සුමට මතුපිටක්........
සමනල් දළබු බූවට
හිරිගඩු පිපෙන හැගීමක්...
යාපනේ යුද සමයේ
ආරක්ෂක වැටි දෙකක්...........
භූගෝල විද්යා නිරීක්ෂණයත්
සාහිත්යමය විචාරණයත්
අතර අතරමං වූ
අභ්යන්තර මත ගැටුමක්......
මේ සියල්ලට මැදි වූ...
රොටවැව බස් එකේ
මං දැක්කා.... සුදු බුරියක්.
පරාවර්ථනයක්........
කිදා බැස්මට එරෙහි වූ
සුමට මතුපිටක්........
සමනල් දළබු බූවට
හිරිගඩු පිපෙන හැගීමක්...
යාපනේ යුද සමයේ
ආරක්ෂක වැටි දෙකක්...........
භූගෝල විද්යා නිරීක්ෂණයත්
සාහිත්යමය විචාරණයත්
අතර අතරමං වූ
අභ්යන්තර මත ගැටුමක්......
මේ සියල්ලට මැදි වූ...
රොටවැව බස් එකේ
මං දැක්කා.... සුදු බුරියක්.
රෑකට අවලමේ යන්න.....
හිතේ තියෙන දුක නිවෙන්න
ගතේ තෙහෙට්ටුව මැකෙන්න
කවියක පදවැල් ගෙතෙන්න
සිතුවම් හැඩතල රැදෙන්න
මියුරැ සුසුම් හඩ ඇහෙන්න
සදේ ලපලු රැව දැකෙන්න
සිහිල් පවන් රැල් වැදෙන්න
දිවියට උපමා ගෙතෙන්න
අමා මියුරැ සුව ලැබෙන්න
රෑකට අවලමේ යන්න.....
ගතේ තෙහෙට්ටුව මැකෙන්න
කවියක පදවැල් ගෙතෙන්න
සිතුවම් හැඩතල රැදෙන්න
මියුරැ සුසුම් හඩ ඇහෙන්න
සදේ ලපලු රැව දැකෙන්න
සිහිල් පවන් රැල් වැදෙන්න
දිවියට උපමා ගෙතෙන්න
අමා මියුරැ සුව ලැබෙන්න
රෑකට අවලමේ යන්න.....
සිහින තවලම
කළුවරට ඇහැරෙන සිහින තවලම
කුර ගගා කදු තැනිතලා ලග
කොහේ ඉදලා කොහේ යනවද
හිතන් නැති මුත්.... හිතෙනවා...............
පාළු මූසල ලඳු කැලෑවට
නැලවිල්ල විය රැහැයි කෙඳිරිය...
පාර නොපෙනෙන එළිය නැති සඳ
අහසට වෙලා සරදම් කරයි මට...........
කළුවරේ ..........කළුවරේ...
සිහින තවලම නවතිනා දින
කුරවලට ලාඩම් ගසනු නැත...
මෙතෙක් ගෙන ආ සිහින ගැල් බර
බිම දමා අපි මියැද යනු ඇත.......
කළුවරේ.............කළුවරේ......
කළුවර සුළගක මට තනියක් දැනුනා....
තෙතබර අහසක සිහිල පතා මා
සැදෑ අඳුර යට පියමැන්නා
විහග ගීතයක අර්ථය ගොළුකර
කළුවර සුළගක මට තනියක් දැනුනා....
සෙමෙන් සෙමෙන් පොලොවම සීතල කල
වැහි බිඳු කඳුලක උණුහුම මැකුවා
හංස රැජිණියක නර්ථනයෙන් මා
මුසපත් වී වැස්සක තෙමුනා......
පහන් සිනාවෙන් ඈ හිනැහෙද්දි
තනිකම කළුවර හුලගට දුන්නා
විහග ගීතයක අර්ථය මුසුකර
සැදෑ අඳුර යට පියමැන්නා
විහග ගීතයක අර්ථය ගොළුකර
කළුවර සුළගක මට තනියක් දැනුනා....
සෙමෙන් සෙමෙන් පොලොවම සීතල කල
වැහි බිඳු කඳුලක උණුහුම මැකුවා
හංස රැජිණියක නර්ථනයෙන් මා
මුසපත් වී වැස්සක තෙමුනා......
පහන් සිනාවෙන් ඈ හිනැහෙද්දි
තනිකම කළුවර හුලගට දුන්නා
විහග ගීතයක අර්ථය මුසුකර
ඈට යවන්නට මා කවියක් ලිව්වා....
Wednesday, February 12, 2014
අම්මා
අම්මා මේ වචනය කොහෙන් කොහොම අපේ බසට ආවත්....මොනතරන් අටුවා ටිකා උපමාවන් කිව්වත් අන්තිමේට අපි කියන්නෙත් අම්මා කියලා
අවසානයට පෙර
![]() |
| Add caption |
එය මාගේ ලෝකයයි ...නමුත් එහි කිසිවක් නැත තිබුනේ හැම මොහොතකම කියා ගන්න බැරි මහා තනිකමක් විතරය ......
කාටවත් මා තේරුම් ගැනීමට බැරි විය. සමහර විටක අම්මා හිටියානම් තේරුම් ගනීමට ඉඩ තිබුනි .
අවසානයෙ සියල්ලන්ගේම ආරම්භයට සුභ පතමින් අවසානයක් ගැන හිතන්නේය.
එය තවම සම්පූර්ණ නැත.
Subscribe to:
Comments (Atom)






